Vrijheid
Al een hele tijd heb ik niet meer geschreven in mijn weblog. Toch is hij online gebleven en heb ik hem gekoesterd, want af en toe kwamen er nog steeds mensen kijken en lezen. Blijkbaar voorziet hij nog in een behoefte die hij heel voorzichtig vervulde. Er kwamen soms hartverwarmende reacties en dat bezorgde me telkens wat nieuwe kriebels… Zou ik? Zou ik niet? Het deed me terugkijken naar mijn intensieve blogperiode en ik vroeg me af waardoor ik me terugtrok. Ik weet het nog steeds niet. Het gaat nou eenmaal zo.
Maar ik ben wel heel blij dat mijn blog bleef bestaan. Ik kwam er zelf ook af en toe nog eens kijken, lezen en glimlachen. Hij is heel waardevol voor me. En op zo’n moment als dit kan ik gewoon weer als ik er behoefte aan heb in mijn virtuele pen klimmen en mijn gedachten opschrijven.
Beloven doe ik niets. Ik heb geen idee of het allemaal weer zo intensief wordt als tijdens mijn intensieve schrijfperiode. Niets moet immers. En heel veel mag. Ik heb de vrijheid. En dat vier ik, hier en nu.
Veel liefs van Dietske
Hallo Dietske, dat is ook toevallig, laat ik nu straks nog aan je gedacht hebben.
Ik zag tijdens een wandeling een paar veertjes liggen en die deden me aan “onze mannetjes”, maar ook aan jou denken.
Eenmaal thuis en even achter de PC klikte ik toch zomaar jou weblog aan, en zie je was weer even in de lucht geweest.
Leuk weer eens wat van je te lezen, ik hoop dat het verder goed met jou en met je gezin gaat.
Kom nog wel weer eens even buurten.
Groetjes en een dikke knuf van Ans
Hai Hai
Van mij mag je weer hoor.
Leuk je hier terug te zien.
Knuffel
Blij weer wat van je lezen.
Inderdaad niets moet.
Liefs Teun
Hallo Dietske, ik ben eens door je weblog gegaan, hij is mooi.
Als je dit leest kijk dan ook even naar mijn reactie in je Lieve Engeltjes gedeelte.
Groeten Tonnie van Aar